Usługa języka migowego
A A A
Instagram Facebook YouTube

Festiwal Sztuk Wizualnych „Relacje”

Grafika komputerowa. Na pomarańczowo-czerwonym tle znajdują się czarne koła, z wpisanymi w nie literami Re.

 

Festiwal Sztuk Wizualnych „Relacje”

Relacje, część 4

 

Artyści: Jan Dziaczkowski, Amalia Foka, Karolina Konopka, Karolina Jarzębak, Jadwiga Sawicka, Jan Simon, Stefan Venbroek, Karolina Wojtas

Kuratorzy: Małgorzata Miśkowiec i Karol Szafraniec

Współpraca kuratorska: Milena Stryjewska

 

Na zdjęciu po lewej znajduje się instalacja składająca się z metalowych stojaków o nieregularnych kształtach. Na stojakach rozwieszone są tkaniny-obrazy. Na podłodze jest rozsypany czarny żwir i drobne szklane obiekty. Po prawej stronie na ścianie wisi obraz przedstawiający dziewczynkę w brązowo-pomarańczowym wnętrzu.

Meme Lascoux, instalacja Karoliny Jarzębak. Po prawej praca Karoliny Wojdas

 

Fragment instalacji składającej się z metalowych stojaków o nieregularnych kształtach. Na jednym stojaku jest rozwieszona tkanina-obraz, z drugiego zwisa srebrne serce.

Fragment instalacji Karoliny Jarzębak

 

Festiwal Sztuk Wizualnych „Relacje” jest trochę jak serial, którego każda nowa odsłona przypominać może następny sezon snutej przez lata opowieści. Kolejna edycja zaczyna się tam, gdzie kończy się poprzednia – historia jest kontynuowana, pogłębiana – za każdym razem od nieco innej strony. „Relacje” ponownie starają się poddać refleksji naszą współczesną zmediatyzowaną rzeczywistość, której istotnym komponentem jest cyfrowa technologia. Przyglądamy się, za pomocą sztuki, różnym jej elementom i sposobom ich współistnienia. Życie w informacyjnym pędzie – na przecięciu świata organicznego i elektronicznego, cyfrowego i analogowego, pomiędzy komunikatami ludzkimi i algorytmicznymi – łatwo poddaje się przebodźcowaniu, zatapia w chaosie, gubi w ogólnej atrofii znaczeń. Gdy jednak przystopować na chwilę, przyjrzeć się z nieoczywistej perspektywy poszczególnym zjawiskom pozornie przypadkowo ze sobą sąsiadującym, można dojrzeć między nimi ukryte sieci połączeń. Odpowiednia optyka pozwala wydobyć czekające na odkrycie sensy i naświetlić nieoczekiwane symbiotyczne relacje.

Tegoroczna wystawa zajmuje się przede wszystkim internetem rozumianym jako przestrzeń, w której indywidualna autoekspresja, przefiltrowana przez kontekst społeczny i polityczny, staje się elementem kolektywnego głosu, chcącego zaznaczyć swój wpływ. Interesuje nas moment, w którym to, co jednostkowe, niejako traci nad sobą kontrolę, rozpływając się w wielości wiecznego kolażowego remiksu, ale i gdy dzieje się coś odwrotnego – zaznacza się potrzeba odciskania indywidualnego piętna, nawet w obrębie masowych, zbiorczych, teoretycznie anonimowych działań. Wydaje się, że wiele współczesnych dyskursów przeciwstawia sobie indywidualizm i zbiorowość. Czy jednak muszą być to wartości będące ze sobą w wiecznym sporze?

Jednocześnie ciekawi jesteśmy sposobów, w jaki cyfrowa kultura przejmowała elementy praktyk artystycznych doby przedinternetowej i jak  staje się inspiracją dla kolejnych pokoleń artystów, już na niej wychowanych. Może okazać się, że pewien model komentowania rzeczywistości ma swoje źródła w pradawnych początkach sztuki, a to, co cyfrowo reprodukowane, ciekawie szuka swojego fizycznego zakorzenia w świecie. Zjawisko internetowego memu spaja różne elementy tej edycji „Relacji” (wystawa, działania performatywne, spotkania z gośćmi, projekcja filmowa), stanowi punkt wyjścia do łączenia cyfrowego z analogowym, technologicznego z organicznym, publicznego z prywatnym. Jest też źródłem refleksji na temat korzeni i dziedzictwa dzisiejszej kultury internetowej, jej wielobarwności, wewnętrznych niespójności, szans i zagrożeń oraz siły jej społecznego oddziaływania.

 

Fragment ekspozycji. Na wprost na białym kubiku stoi wydrukowana w 3D rzeźba – figura w kolorze niebieskim, żółtym i białym. Po prawej na ścianie wiszą obrazy. Na obrazach są namalowane ubrania na tle tekstu.

Janek Simon, Meta Folklore v0.2.1.3, po prawej obrazy Jadwigi Sawickiej

 

Fragment ekspozycji. W pierwszym planie znajduje się łóżko, na którym leżą poduszki. Na poduszkach są wydrukowane portrety różnych osób. Również z tyłu na ścianie umieszczone są białe podkoszulki z nadrukowanymi portretami. Na ścianie po prawej wiszą oprawione w ramki grafiki.

Second Hand Love, instalacja Karoliny Konopki

 

Patronat: Magazyn SZUM, Notes Na 6 Tygodni

 

zdjęcia Ignacy Skwarcan