Usługa języka migowego
A A A

Łukasz Głowacki
Belka w oku dźwięczy

Zdjęcie przedstawia stojącego tyłem artystę przed pracą „Forma niezrównoważenia”. Praca jest zbudowana z 4 połączonych metalowych prętów, w środku znajduje się metalowa kula. Artysta ma wyciągnięte do góry obie ręce i porusza pracą, żeby przesuwać kulę.

 

Ur. 1964 w Lublinie. Studia na Wydziale Malarstwa i Grafiki PWSSP w Gdańsku w pracowniach
prof. Kazimierza Ostrowskiego i prof. Hugona Laseckiego. Dyplom z malarstwa w 1990 roku w pracowni
prof. Hugona Laseckiego. Malarz, artysta sztuki performance, autor obiektów, instalacji i filmów video,
kurator wystaw.
Negocjator formy obrazu, jego doznania w opcjonalnych stanach wizualności. Jest animatorem idei energii
„PUNKTU SZTUKI”, który stanowi podwalinę każdego procesu twórczego, będącym zarazem wyrazem
refleksji nad statusem dzieła sztuki. W swych działaniach performance łączy poszukiwania ekspresji
wyrazu z postawą introwertycznego obserwatora egzystencji człowieka. Jego prace przestrzenne są
minimalizującymi kinetycznymi obiektami, rzeźbami stanu nierównowagi, dysponującymi potencjałem
performatywności. Ich pozorna abstrakcyjność jest reaktywnym kontekstem do rzeczywistości
zdynamizowanego obrazu świata. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych oraz wystąpieniach
performance, autor kilkunastu wystawach indywidualnych. Pracuje w Liceum Plastycznym im. Józefa
Chełmońskiego w Nałęczowie.

stan symetrii jest paradoksalnie jednym ze stanów nierównowagi
równoważenie niezrównoważonego ręką niedowiarka nie czyni nas sprawiedliwymi
choć pragnienie harmonizowania ukryte właściwością ludzkiej natury
kończy się jak zwykle odbudową
wyrównanie różnicy potencjałów czynione mieczem gubi się etycznie
ustalając w spoczynku śmierci widokiem dalekiego horyzontu którego nie znamy
stan dźwięku jest efektem przewagi uderzeń niepostrzegalnych w swej prostej banalności maszyn prostych
i armat kul
które są niewidzialną właściwością bezruchu materii
Łukasz Głowacki

 

Zdjęcie przedstawia salę wystawową. Przez środek wisi podwieszona czarna belka. Po prawej znajduje się praca „Szczekaczka” – dwie metalowe, tuby o przekroju kwadratu, umieszczone na metalowym pręcie przytwierdzonym do czarnej prostokątnej podstawy. Po lewej fragment pracy „Forma niezrównoważenia”, zbudowanej z 4 połączonych metalowych prętów, w środku znajduje się metalowa kula.

 

Zdjęcie przedstawia fragment pracy „Szczekaczka”. Na tle okna widać tubę o przekroju kwadratu. Za oknem widać zieleń.

 

Zdjęcie przedstawia fragment sali wystawowej . W pierwszym planie wisi podwieszona czarna belka. Na ścianie na wprost znajduje się praca „Forma podparcia”. Jest to narysowany czarnym pigmentem kontur kwadratu, pod spodem umieszczona jest półka, na której znajduje się czarna kula. Kula robi wrażenie, jakby podtrzymywała narysowany kwadrat.

 

zdjęcia Ignacy Skwarcan